Posiadanie przyrządów do narkotyków – gdzie leży granica przestępstwa? Art. 54 ustawy narkotykowej.

Art. 54 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kryminalizuje czynności, które stanowią swoiste przygotowanie do popełnienia przestępstw narkotykowych. Posiadanie legalnych przedmiotów, takich jak waga jubilerska, naczynia laboratoryjne czy nawet zwykłe woreczki strunowe, może w pewnych okolicznościach stać się podstawą do postawienia poważnych zarzutów karnych. Zrozumienie, gdzie leży granica między niewinnym posiadaniem a czynem zabronionym, jest kluczowe i wymaga analizy opartej na praktycznych przykładach i orzecznictwie.

Czym są “Przyrządy” i kiedy ich posiadanie jest karalne?

Przepis ten penalizuje szereg zachowań: wyrabianie, posiadanie, przechowywanie, zbywanie lub nabywanie przyrządów. Kluczowym warunkiem odpowiedzialności karnej jest jednak udowodnienie, że “z okoliczności wynika, że służą one lub są przeznaczone” do nielegalnej produkcji narkotyków. Oznacza to, że sam fakt posiadania danego przedmiotu nie jest przestępstwem – decydujący jest kontekst.

Co może zostać uznane za “przyrząd”?

Pojęcie to jest interpretowane przez sądy bardzo szeroko i nie ogranicza się wyłącznie do specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego.

• Przykłady oczywiste: prasy tabletkarskie, szklane kolby, chłodnice i inne elementy aparatury do destylacji czy syntezy chemicznej, specjalistyczne wagi o wysokiej dokładności.
• Przykłady nieoczywiste – przedmioty codziennego użytku: Sądy wielokrotnie podkreślały, że status “przyrządu” mogą zyskać najzwyklejsze przedmioty, jeśli ich przeznaczenie jest jednoznacznie przestępcze.

Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 14 września 2006 r. (sygn. akt II AKa 239/06) stwierdził, że przyrządami do produkcji narkotyków metodą domową mogą być: “(…) urządzenia wykorzystywane w tym właśnie celu, mimo wielofunkcyjnego w swym założeniu ich przeznaczenia, które nie muszą nosić właściwości specjalistycznego ich przystosowania, jak różnorakiego rodzaju metalowe naczynia, skoro są one wystarczające dla efektywnego wyprodukowania wskazanego środka odurzającego.”

Praktyczny przykład: Posiadanie dużego metalowego garnka jest legalne. Jednak ten sam garnek znaleziony w piwnicy wraz z odczynnikami chemicznymi i śladami amfetaminy bez wątpienia zostanie uznany za przyrząd służący do popełnienia przestępstwa.

Czego nie uznaje się za “przyrząd” do produkcji?

Orzecznictwo wyznacza również jasne granice. Przyrządy muszą służyć do wytwarzania, przetwarzania lub przerobu. Przedmioty służące do konsumpcji lub porcjowania gotowego narkotyku nie podlegają pod ten przepis.

Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 16 czerwca 2011 r. (sygn. akt II AKa 100/11 LEX nr 1099209) orzekł jednoznacznie: “Małe torebki foliowe, w których przechowuje się porcje narkotyków, i szklane lufki, (…) które służyły mu do palenia marihuany, nie są to przyrządy służące do wytwarzania, przetwarzania bądź przerobu środków odurzających lub substancji psychotropowych, zatem posiadanie ich nie wypełnia znamion występku z art. 54 ust. 1.”

Co więcej, art. 54 odnosi się wyłącznie do przyrządów służących do czynów z art. 53 (produkcja). Nie obejmuje zatem sprzętu do uprawy.

Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 22 lutego 2021 r. (sygn. akt II AKa 286/19): “Nie jest karalne posiadanie, (…) przyrządów, które służą do uprawy marihuany (…) jak również przyrządów, które służą do zbiorów (…). Ustawodawca w art. 54 u.p.n. wprost odsyła do znamion czasownikowych opisanych w art. 53 u.p.n., a nie innych typach.”

Praktyczny przykład: Posiadanie namiotu uprawowego (growboxa), lamp HPS czy systemów wentylacji nie jest karalne z art. 54, choć może stanowić dowód w sprawie o uprawę z art. 63.

Art. 54 ust. 2 – przystosowanie i wejście w porozumienie

Druga część przepisu penalizuje dwie odrębne kategorie zachowań:

1. Przystosowywanie naczyń i przyrządów: Chodzi tu o modyfikowanie legalnych przedmiotów w celu nadania im przestępczych funkcji.
   • Przykład praktyczny: Przerobienie butelki i rurek w celu stworzenia bonga lub zmodyfikowanie młynka do kawy, aby lepiej nadawał się do rozdrabniania substancji chemicznych.
2. Wejście w porozumienie w celu popełnienia zbrodni z art. 53 ust. 2. Karalne jest już samo zawarcie umowy i uzgodnienie planu produkcji znacznej ilości narkotyków lub produkcji w celu zarobkowym. Co kluczowe, dla bytu tego przestępstwa nie ma znaczenia, czy do produkcji faktycznie doszło.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 17 grudnia 2014 r. (sygn. akt II AKa 250/14) podkreślił: “Istotnym dla odpowiedzialności karnej z przepisu art. 54 ust. 2 pkt 2 (…) jest wejście w porozumienie w celu popełnienia przestępstwa z art. 53 ust. 2. Do znamion tego przestępstwa nie należy ewentualne powodzenie i dojście do skutku przestępstwa z art. 53 ust. 2.”

Art. 54 a inne przestępstwa – zbieg i czyn współukarany

Art. 54 jest klasycznym przykładem karalnego przygotowania. Oznacza to, że jeśli sprawca zostanie skazany za dokonanie przestępstwa produkcji (art. 53), to nie będzie dodatkowo karany za posiadanie służących do tego przyrządów (art. 54). Działanie z art. 54 jest “pochłaniane” przez poważniejszy czyn z art. 53. Jest to tzw. czyn współukarany uprzedni.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 17 maja 2023 r. (sygn. akt II AKa 339/22) stwierdził wprost:  “Jeśli sprawca skazany zostaje za wytwarzanie narkotyków, to posiadanie urządzeń służących mu do tego jest wspólukarane w ramach przestępstwa z art. 53 tej ustawy.”

Rola adwokata w sprawach z art. 54 – jakie są możliwości obrony?

Zarzuty z art. 54, choć zagrożone niższą karą niż produkcja, są niezwykle poważne i często stanowią dla prokuratury “furtkę” do postawienia dalszych, cięższych zarzutów. Kluczowe jest podjęcie obrony od samego początku, z pomocą doświadczonego adwokata.

Potencjalne Linie Obrony

1. Brak związku z przestępstwem: Podstawowa linia obrony to wykazanie, że posiadane przedmioty miały całkowicie legalne przeznaczenie. Adwokat będzie dążył do podważenia “okoliczności”, na które powołuje się prokuratura. Np. waga była używana do celów kolekcjonerskich, a naczynia chemiczne do domowej produkcji alkoholu.
2. Kwestionowanie statusu “przyrządu”: Powołując się na orzecznictwo (np. przytoczony wyrok SA w Krakowie, sygn. II AKa 100/11), obrona może argumentować, że posiadane przedmioty (np. woreczki strunowe) nie służą do produkcji, a co najwyżej do konsumpcji lub przechowywania, co nie jest penalizowane przez art. 54.
3. Wykazanie braku zamiaru: Prokuratura musi udowodnić, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, tzn. chciał, aby przyrządy służyły do produkcji narkotyków, lub co najmniej się na to godził. Obrona może wykazywać, że klient nie miał świadomości, do czego miały służyć przedmioty, które np. jedynie przechowywał dla innej osoby.
4. Błędy proceduralne: Adwokat skrupulatnie zweryfikuje, czy dowody zostały zebrane zgodnie z prawem. Ewentualne błędy przy przeszukaniu czy zabezpieczaniu śladów mogą stać się podstawą do wyłączenia dowodów z materiału sprawy.