Prawo do widzeń z osobą tymczasowo aresztowaną

Prawo do widzeń z osobą tymczasowo aresztowaną

Zgodnie z art. 217 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego (KKW), tymczasowo aresztowany ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą. Jednakże, aby takie widzenie mogło się odbyć, konieczne jest uzyskanie zgody organu, do którego dyspozycji pozostaje aresztowany. W praktyce oznacza to, że na etapie postępowania przygotowawczego zgodę wydaje prokurator prowadzący sprawę, natomiast w trakcie postępowania sądowego – właściwy sąd.

Procedura uzyskania zgody na widzenie

Aby uzyskać zgodę na widzenie, osoba zainteresowana powinna złożyć wniosek zawierający:

• Dane osobowe wnioskującego (imię, nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL, numer dokumentu tożsamości).
• Dane osoby tymczasowo aresztowanej.
• Stopień pokrewieństwa lub charakter relacji z aresztowanym.
• Sygnaturę akt sprawy.

Wniosek można złożyć osobiście w sekretariacie prokuratury lub sądu bądź przesłać pocztą. Warto upewnić się, że wszystkie informacje są kompletne i prawidłowe, aby uniknąć opóźnień w procesie decyzyjnym.

Odmowa zgody na widzenie i możliwości odwoławcze

Organ prowadzący sprawę może odmówić zgody na widzenie tylko w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane do bezprawnego utrudnienia postępowania karnego lub popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do niego. W przypadku odmowy, zarówno tymczasowo aresztowanemu, jak i osobie ubiegającej się o widzenie przysługuje prawo do złożenia zażalenia:

• Jeśli odmowę wydał prokurator, zażalenie rozpatruje prokurator nadrzędny.
• Jeśli odmowę wydał sąd, zażalenie rozpatruje sąd wyższej instancji.

Przebieg widzenia

Widzenia odbywają się pod nadzorem funkcjonariusza Służby Więziennej i mogą być realizowane w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt fizyczny z osobą odwiedzającą, np. przez przegrodę. Jednak organ prowadzący sprawę może zezwolić na widzenie z bezpośrednim kontaktem, co umożliwia np. wspólne spożywanie posiłków zakupionych na terenie aresztu. Standardowy czas trwania widzenia wynosi 60 minut, ale może być modyfikowany w zależności od indywidualnych okoliczności.

Widzenia z osobami małoletnimi

Osoby małoletnie mogą uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym na wniosek przedstawiciela ustawowego. Dzieci poniżej 15. roku życia mogą korzystać z widzenia jedynie pod opieką pełnoletniego przedstawiciela ustawowego lub innej osoby najbliższej. Jeśli taka osoba nie może lub nie chce uczestniczyć w widzeniu, opiekę podczas widzenia może sprawować wyznaczony funkcjonariusz aresztu.